Camera Obscura
Stilleven
Stilleven (***) bulkt van de onderhuidse emoties. De dorpskerk loopt loopt langzaam maar zeker verder leeg, tot grote ontgoocheling van de plaatselijke pastoor én de kosteres, die zich als tegenreactie nog meer vastklampen aan het geloof en aan elkaar. En al kennen zij beiden de Liefde Gods, dit volstaat niet helemaal: graag hadden ze ook elkaar bemind. Tristesse, aantrekking en afstoting, en een hilarische poging om het kerkbezoek weer aan te wakkeren. De man van de kosteres is een geweldig nevenpersonage: in tegenstelling tot zijn vrouw ziet hij geen graten in een status quo: weinig kerkgangers, een koele relatie met zijn vrouw, elke dag verse soep en puzzelen maar.
