Kagan
Kortfilmfestival - Vlaamse kortfilmcompetitie (deel 2)
2007 had een sterke Vlaamse competitie, maar de tweede reeks leek alle zwakke kortfilms uit de selectie te verzamelen.
IVF, waarin het proces van in vitro-fertilisatie op een plastische en aanschouwelijke manier voorgesteld wordt, doorspekt met pijnlijk ongrappige parodieën op medisch personeel, is in kleur opgenomen, laat het ons daarbij houden.
In De Ein fan ‘e Wrald wordt een jongen door zijn onverantwoordelijke vader gedumpt bij een familielid, in een Friese gemeenschap die leeft op een camping. De jongen is eerst onwennig en de nieuwe omgeving vijandig, maar op den duur voelt hij er zich zo thuis dat hij niet meer mee wil als zijn vader hem uiteindelijk komt halen. Een scenario uit de Aldi dus, en noch de acteurs, noch het camerawerk kunnen dit cliché-verhaal naar een hoger niveau tillen.
Een dergelijk armzalig scenario tekent ook Pascal en Patricia. En Joeri. Een vrouw heeft geen zin meer in seks met haar (aan de benen verlamde) man, gaat het elders zoeken en blijft bij nader inzien toch maar bij haar man, met wie ze vervolgens seks heeft. Tussendoor wordt er een vogel gevangen. Meer valt er echt niet te vertellen.
Na drie vervelende films steekt het veelbelovende Mompelaar er met kop en schouders bovenuit, al is deze veelzijdige kortfilm niet over de hele lijn geslaagd. Mompelaar zit boordevol ideeën en mengt slapstick, horror, drama en roadmovie door elkaar. Qua sfeer is dit nog het best te vergelijken met Calvaire, over de charmezanger die in een uithoek van de Ardennen geconfronteerd wordt met lokale waanzin. Mompelaar is een man van middelbare leeftijd die mompelt en, als we het goed hebben kunnen volgen, treurt om zijn overleden echtgenote, die nog in zijn fantasie opduikt. Hij onderneemt een tocht door de nabijgelegen bossen en vindt op zijn weg moord en doodslag. Ook de gids die een aantal groene volgelingen op het verschil in hoogte wijst tussen gras enerzijds en een bomenrij anderzijds is minder onschuldig dan hij lijkt, tot ook hij door iets niet nader genoemds verscheurd wordt. Nu hun gids er niet meer is, volgen de natuurliefhebbers Mompelaar, die ze zien als hun nieuwe Grote Gids. Dat leidt tot een tafereeltje waarin Mompelaar, omringd door zijn volgelingen, in een kring op stoelen in de garage, van een appelsapje slurpt, waarna de anderen ritueel het rietje in het doosje steken en zijn voorbeeld volgen. Aan goeie ideeën en vondsten geen gebrek, en de rebels-puberale grapjes zijn leuk, maar de kortfilm is nog teveel een opeenvolging van scènes om echt sterk te zijn. Veelbelovend, dit regisseursduo, dat wel.
Ach, en dan gaat het weer onherroepelijk bergaf met Of Cats and Women, een hooguit amusant filmpje over een vrouw die wraak neemt op haar ex door zijn kat te folteren. OK, de foltering is er ver over, maar écht grappig kunnen we dit moeilijk noemen, laat staan origineel.
Fertilize tenslotte is een stijloefening in het in beeld brengen van gevechtskunsten. Het hoeft geen betoog dat wie ooit Crouching Tiger, Hidden Dragon of Hero gezien heeft niet anders kan dan deze Fertilize afdoen als een statische registratie van ongeïnspireerde danspasjes. Het helpt ook niet dat de centrale vrouw, die belaagd wordt door een legertje hormonenrijke knapen, maar wat duf in de camera staat te staren. En beetje persoonlijkheid is welkom als de vrouw in kwestie min of meer geloofwaardig duizenden krijgers in het stof moet doen bijten. Goed, een Vlaamse kortfilm kan natuurlijk niet concurreren met de hoger genoemde voorbeelden, maar Fertilize compenseert dat zekere uitgangspunt op geen enkele manier: geen verhaal, geen uitgewerkte personages, enkel bewegingen en kostuums die we al honderd keer mooier gezien hebben.
Naar deel 3
